اميرمؤمنان على عليه السلام در وصيت خود به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود : اگر توانى كارى كنى كه از كسى جز خداوند نعمتى به تو نرسد ، چنين كن ؛ زيرا تو به قسمت خويش خواهى رسيد و سهم خود را خواهى گرفت . و البته روزى اندكى كه از سوى پروردگار پاك رسد ارزشمندتر است از نعمت بسيارى كه از آفريدگان او به تو رسد ؛ گرچه همه چيز از اوست . « 1 » گاهى محروميّت از رزق يا اندك شدن بركت مال به جهت عوامل سوزانندهء سرچشمهء فيض آن است كه در بيان معصومان عليهم السلام اسباب آن آمده است . پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله فرمود : هر كه حقّى از حقوق برادر مسلمان خود را پايمال سازد ، خداوند بركت روزى را بر او حرام گرداند مگر آن كه توبه كند . « 2 » امام باقر عليه السلام فرمود : بنده گناه مىكند و به سبب آن روزى از او گرفته مىشود . « 3 » امام صادق عليه السلام فرمود : حرام خوارى زياد ؛ روزى را نابود مىسازد . « 4 » بنابراين كسى كه به اندازهء كفافش بسنده مىكند ، به آسايش دست مىيابد و از زندگى آسان و بانشاطى برخوردار مىشود . و از كمى رزق و روزى گلايه نمىكند ؛ زيرا اين خواسته پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است كه به ابوذر فرمود :

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : نامهء 31 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 101 / 293 ، باب 10 ، حديث 2 ؛ وسائل الشيعة : 27 / 325 ، باب 9 ، حديث 33850 . ( 3 ) - الكافى : 2 / 270 ، حديث 8 ؛ بحار الأنوار : 70 / 318 ، باب 137 ، حديث 6 . ( 4 ) - تحف العقول : 372 ؛ بحار الأنوار : 75 / 256 ، باب 23 ، ذيل حديث 108 .